Gisteravond kwamen we vrij laat bij de accommodatie aan, dus starten we vandaag ontspannen met een ontbijt om 08:00 uur. Enkele fanatiekelingen beginnen echter al om 06:30 met een wandeling langs een paar poeltjes vlakbij de accommodatie. Nog voordat de wekker gaat worden we al wakker gezongen door een Palmtortel, terwijl er een Braamsluiper in de tuin zit te roepen en ook de eerste Gierzwaluwen al boven ons gieren.
Onderweg naar de poeltjes wordt er vanuit de auto al een langsvliegende Scharrelaar waargenomen! Zo’n eerste dag in een nieuw land is altijd extra genieten, want alles is nog nieuw en zelfs de algemene Kleine Zwartkop op de parkeerplaats wordt uitgebreid bekeken. Er blijkt ook aankomst te zijn geweest van nachtelijke trekvogels, want we zien al snel een mooi mannetje Balkanbaardgrasmus en ook zeker vijf Paapjes. Er komt een Kuifkoekoek langsvliegen die zich op een hek goed door de telescoop laat bekijken. Wat een heerlijke soorten om de reis mee te beginnen!
Boven de poeltjes foerageren zwaluwen waaronder verschillende Roodstuitzwaluwen, terwijl in de poeltjes zelf enkele Zwarte Ibissen lopen die in de ochtendzon helemaal niet zo zwart blijken te zijn. De eerste Sporenkieviten laten zich mooi bekijken en we ontdekken een Roodkopklauwier in de top van een struik. We voelen ons als een kind in een snoepwinkel met overal prachtige vogelsoorten.

Roodstuitzwaluw ©Lars Buckx
Terug bij de accommodatie kunnen we genieten van een uitgebreid ontbijt en gaan we met de hele groep op pad naar de eerste bestemming. We verblijven vlakbij het Britse schiereiland Akrotiri, een bekende vogellocatie. De eerste stop is bij de Bishop Pool, waar ook het Monastary of the Cats is gelegen. Tussen de vele katten stappen we uit en wandelen we door wat miezerachtig weer richting de waterplas. Niet de lekkerste omstandigheden zou je denken, maar juist met regen komen vogels naar beneden op het eiland. Het is dan ook feest in de struiken met overal soorten als Zwartkop, Fitis en Tjiftjaf, maar ook Withalsvliegenvanger en Balkanbergfluiter! Er zit zó veel in de struiken dat we niet weten waar we moeten kijken. Tussen de Balkanbergfluiters zien we ook een gewone Fluiter, die stiekem eigenlijk mooier is om te zien.

Balkanbergfluiter en Withalsvliegenvanger ©Lars Buckx
Vlakbij het meer klinkt ineens een bijzondere zang, die enigszins lijkt op de roep van een Koperwiek. Het is echter een Humes Bladkoning die fanatiek zit te zingen, af en toe roept en zich met vlagen even kort laat zien in de struiken. We horen ook een Zwarte Frankolijn roepen en we zien de eerste Purperreigers op doortrek over ons heen komen.
De volgende stop is bij de Agios Georgias Chapel, waar een vrij kaal terrein ook wel de ‘gravel pits’ wordt genoemd. Er staan slechts enkele struiken en daar vinden we een bijzondere vogelsoort in: een vrouwtje Kaspische Roodborsttapuit! Deze ondersoort van de Aziatische Roodborsttapuit laat zich in de telescoop mooi bekijken met een bijna lichtgevende stuit.
Al lopend door het maanlandschap-achtige gebied zien we de eerste Oostelijke Blonde Tapuit en ontdekken we twee fraaie Aziatische Steenpatrijzen.
De laatste stop van de dag is bij de Kensington Cliffs. Deze hoge kliffen vormen het broedgebied van enkele Vale Gieren, die aan het eind van de dag terugkeren naar hun nesten. De nesten zijn snel gevonden, maar de gieren laten lang op zich wachten. Gelukkig kunnen we ons vermaken met overvliegende Alpengierzwaluwen, een verre Havikarend en uiteindelijk ook drie Vale Gieren!

Alpengierzwaluw ©Lars Buckx
Vandaag starten we met een vroeg ontbijt om op tijd bij Ayia Varvara aan te komen. Hier zijn verschillende poeltjes die vooral bekend zijn bij vogelaars om de rallen die hier soms rondlopen. Als we de auto uitstappen horen we zowel de Grote Karekiet als de Kleine Karekiet zingen en laten ook Cetti’s Zanger en Nachtegaal zich horen. Het duurt niet lang voor een mannetje Kleinst Waterhoen zich mooi laat bekijken langs de rand van één van de poeltjes en bij het volgende poeltje blijkt ook een mannetje Klein Waterhoen te zitten. Zo kunnen we beide hoentjes goed met elkaar vergelijken. In de verte klinkt het gekoer van een Zomertortel die zich in de telescoop mooi laat bekijken en een prachtig mannetje Grauwe Kiekendief komt recht over ons heen vliegen!
Bij de poeltjes aan de andere kant van de weg weten we zelfs vier Klein Waterhoentjes te vinden, waarbij vooral een vrouwtje zich erg mooi open en bloot langs de waterkant laat bekijken. Als we verder lopen vliegt er ineens een forse snip met bandering over de buik voor ons uit: een Poelsnip! Iets later vliegt er ook een Watersnip op, waardoor we de verschillen goed kunnen vergelijken. In de omgeving kunnen we ook nog een IJsvogel en een mooi Steenuiltje ‘scoren’ voor de soortenlijst.

Mannetje Kleinst Waterhoen en vrouwtje Klein Waterhoen ©Lars Buckx
We rijden door naar het Anarita Park, waar we in een vrij kaal heuvellandschap de kleurrijke Scharrelaar als doelsoort hebben. Het duurt niet lang voor we drie vogels in beeld hebben, waarbij één zich vrij dicht langs de weg mooi laat bekijken door de telescoop. Met name vliegend maken de vogels indruk met hun prachtige kleuren!
Terwijl we staan te genieten komt er ook een Kuifkoekoek langsvliegen en boven ons hangt een Arendbuizerd rond.

Scharrelaar ©Lars Buckx
Na de lunch hebben we twee dwaalgasten als doelsoort, die beiden eerder al waren ontdekt: de Woestijnvink en de Vale Woestijnvink. We beginnen met die eerste, bij Timi Beach. De Woestijnvink laat zich niet makkelijk vinden, maar gelukkig hebben we voldoende afleiding van Kortteenleeuweriken, Oostelijke Blonde Tapuiten en een fraai mannetje Rüppels Grasmus. We vinden ook twee Grielen in een veld, die zich mooi laten bekijken. Terwijl we van deze steltlopers genieten komt er ineens een Roerdomp over ons heengevlogen die verderop in het gras landt. Een gave en onverwachte soort in dit vrij droge gebied!

De groep met in de achtergrond de Roerdomp en een Bonte Kraai ©Lars Buckx
We hebben de hoop op de Woestijnvink al bijna opgegeven, maar als we op het punt staan om terug te lopen komt hij ineens over ons heen vliegen. De vogel landt in een aardappelveld en laat zich daar mooi bekijken. Na zo’n tien minuten genieten is het tijd om verder te gaan. Als één van de deelnemers wegstapt bij zijn telescoop vliegt er ineens een Kwartel op die langdurig te volgen is, al wegvliegend over het aardappelveld. Die zat daar vast al tien minuten gedrukt op de grond, maar perfect verscholen met zijn schutkleur.
Op korte afstand van Timi Beach is een baai waar al enkele dagen een Vale Woestijnvink wordt gezien. Een zeldzame vogelsoort die we uiteraard graag willen zien. Volgens de meldingen houdt de vogel zich hier samen met drie Groenlingen op. De Groenlingen hebben we snel gevonden en inderdaad zit er een Vale Woestijnvink tussen. Dat gaat soepel!

Vale Woestijnvink fotograferen ©Lars Buckx

Vale Woestijnvink ©Lars Buckx
Met een lange soortenlijst op zak keren we huiswaarts. Op het moment dat we weg willen rijden wordt er vlakbij een Vorkstaartplevier gemeld. Een doelsoort voor één van de deelnemers en dus rijden we met een kleine omweg huiswaarts en pikken we de Vorkstaartplevier ook nog even mee!
Vandaag ontbijten we opnieuw vroeg en rijden we naar de kustplaats Larnaca. Rondom Larnaca zijn verschillende meren te vinden waar we veel soorten watervogels kunnen verwachten. De eerste stop is de Spiros Pool, waar we vanuit de auto al grote aantallen Europese Flamingo’s en Steltkluten zien staan. Het blijkt hier een waar vogelparadijs met onder andere veel verschillende soorten steltlopers. We zien Kemphanen, Poelruiters, Groenpootruiters, Bosruiters, Zwarte Ruiters, Krombekstrandloper, Kleine Strandloper en twee Grauwe Franjepoten. Terwijl we de herkenning van de verschillende steltlopersoorten oefenen, komt er een prachtige tweede kalenderjaar man Steppekiekendief lansgvliegen!

Tweedekalenderjaar man Steppekiekendief ©Lars Buckx
Naast de steltlopers zien we ook Dunbekmeeuwen en een Witvleugelstern. We maken een wandeling over het strand tussen de vele Strandplevieren, waar we ook een mooie Woestijntapuit zien en een mannetje Brilgrasmus aan het zingen is.
De volgende stop is bij een nabijgelegen zoetwaterbassin waar een verhoogde vogelkijkhut bij gemaakt is. Vanuit de hut zien we tientallen Zomertalingen, Witoogeenden, Pijlstaarten en enkele Geoorde Futen in hun mooie zomerkleed.
Na de lunch rijden we naar de noordkant van Larnaca, waar het Oriklini Lake gelegen is. Hier ontdekken we al snel een mannetje Klein Waterhoen en kunnen enkele deelnemers ook een Cetti’s Zanger mooi bekijken. Een Noordse Nachtegaal laat zich horen en een vrouwtje Withalsvliegenvanger laat zich zien. Op het meer zelf zwemmen verschillende Krooneenden en kunnen we ook Smient en Krakeend aan de soortenlijst toevoegen. Alle watervogels zijn wel binnen en dus rijden we weer terug naar de accommodatie. Onderweg pakken we nog enkele weilanden mee waar Kalanderleeuweriken boven aan het zingen zijn.
Rond half vijf arriveren we weer terug bij de accommodatie en dat is aan de vroege kant voor de fanatieke groep deelnemers. Daarom besluiten we nog een rondje langs de kust te rijden om te kijken of hier nog leuke zangvogels zijn aangekomen. Dat blijkt geen slechte keus want we zien enkele Zwarte Frankolijnen voor de auto uit rennen, komen veel Paapjes en een prachtig mannetje Oostelijke Blonde Tapuit in de velden tegen en zien ook opnieuw een vrouwtje Kaspische Roodborsttapuit.

Oostelijke Blonde Tapuit ©Lars Buckx
De weg langs de kust is na de vele regen deze maand erg modderig en op sommige plekken zijn diepe waterplassen moeilijk te beoordelen. Tijdens het speuren komt één van de busjes muurvast te zitten in de modder. Met de hele groep starten we aan een teambuildingactiviteit om het busje weer los te krijgen. Met de nodige inspanning lukt dit! Opgelucht rijden we weer verder, tijd voor diner bij de accommodatie. Maar al snel gaat het voorste busje vol op de rem: Groene Bijeneters!!!
Twee Groene Bijeneters vliegen in het avondlicht voor de busjes langs en gaan iets verderop in het riet zitten. Hier laten ze zich langdurig prachtig bekijken, terwijl ze af en toe een vlucht maken om een libel of vlinder uit de lucht te vangen. Wat een gave show en een heerlijke afsluiter van deze enerverende dag!
Moe maar voldaan komen we weer terug bij de accommodatie. Het was een lange, maar zeer succesvolle dag! Achteraf blijkt het de meest soortenrijke dag te zijn, met 95 verschillende vogelsoorten!
Na de lange dag gisteren doen we vandaag rustig aan met ontbijt om 08:00. Toch staan de meeste deelnemers al in de vroege ochtend weer paraat om de poeltjes te checken. Het is elke keer opnieuw weer een verrassing wat we hier tegenkomen en vandaag worden we getrakteerd op een mannetje Kleine Torenvalk en een fraaie Bruinkeelortolaan op een elektriciteitskabel!

Bruinkeelortolaan ©Lars Buckx
Na het ontbijt staat een rit naar de bergen op het programma. We bezoeken vandaag Troodos, op zo’n 2.000 meter hoogte. Dit is tevens het groenste deel van het eiland waar we weer hele andere vogelsoorten kunnen verwachten. Zo horen we bij het uitstappen van de auto de eerste Europese Kanarie zingen en zien we al snel ook een Zwarte Mees en Gaai, beide van de Cypriotische ondersoort.
We maken een wandeling door de botanische tuin van Troodos, die goed onderhouden is. De Zwarte Mees blijkt hier erg algemeen, een Grote Gele Kwikstaart komt overvliegen en een Winterkoning laat zich horen. Eén van de doelsoorten hier is de Blauwe Rotslijster, maar die laat zich helaas slechts vluchtig aan enkele deelnemers zien. We rijden verder naar een uitkijkpunt waar de Blauwe Rotslijster zich wél goed laat zien, al is het op afstand.
Onderweg naar het dorpje Troodos voor de lunch maken we nog één laatste stop op een locatie waar wel eens een Maskerklauwier is gezien en ook de Cyprusdwergooruil is gehoord. Terwijl de deelnemers naar de klauwier speuren proberen gidsen Gijsbert en Lars een uiltje te vinden in de bomen met behulp van hun warmtebeeldkijker. Gezien de warmte die de bomen afgeven vanwege de zonnige dag, lijkt dit echter een onmogelijke opgave.
Maar ineens begint er een Cyprusdwergooruil te roepen, midden op de dag! De gidsen rennen op het geluid af om de vogel te lokaliseren, maar helaas duurt de roepsessie maar kort. Inmiddels is de hele groep weer bij elkaar en speuren we de bomen af waar het geluid vandaan kwam, maar de uil lijkt onvindbaar. Ineens begint de uil opnieuw te roepen en staat Gijsbert recht onder de boom waar het geluid vandaan klinkt. “Hij zit in deze boom!” roept hij zelfverzekerd.
Ruim 20 minuten speuren we met 14 paar ogen de dennenboom af, maar een uil krijgen we niet gevonden. Langzaam haken steeds meer deelnemers af, het lijkt na zo grondig zoeken vrijwel onmogelijk dat de uil inderdaad in deze boom zit. Ineens is het deelnemer Albert die roept: “Hier zit ie!”.

Cyprusdwergooruil ©Lars Buckx
De Cyprusdwergooruil zit niet in de kruin of dicht tegen de stam, maar juist op één van de onderste takken goed verscholen tussen de dennennaalden. De vogel zit rustig op zijn tak naar beneden te staren en te bekijken wat er allemaal gaande is. Waarschijnlijk heeft hij net van een 20-minuten lange show genoten van 14 mensen die wanhopig op zoek waren maar niets konden vinden. Gelukkig besluit hij een showtje terug te geven en begint hij ineens weer aan een roepsessie. Wat een waanzinnig mooie waarneming en wat een geluk dat we ‘m hebben gevonden. Albert is de held van de dag!

Cyprusdwergooruil bekijken ©Albert
De lunch smaakt extra lekker en na de lunch besluiten we opnieuw de botanische tuin te bezoeken om te kijken of de Blauwe Rotslijster zich nog wat beter wil laten zien. Dat blijkt een goede keus, want we zien verschillende Blauwe Rotslijsters die zich dit keer prachtig langdurig in de telescoop laten bekijken en zich soms ook goed laten benaderen voor de foto.
Daarnaast ontdekken we een fraaie Maskerklauwier in de struiken! Twee Rotszwaluwen die komen overvliegen maken het lijstje bergsoorten helemaal af. Met de volle buit kunnen we huiswaarts!

Maskerklauwier ©Lars Buckx
Vandaag moeten we nog één keer vroeg op met zijn allen, want we hebben nog een belangrijke laatste doelsoort te gaan: de Cyprusgrasmus! Deze endemische broedvogel neemt snel af op het eiland door de toename van de concurrentiekrachtige Kleine Zwartkop. Gelukkig zijn er aan de zuidkant van het eiland nog enkele locaties waar de soort broedt.
Het is opnieuw wat miezerig en op de eerste locatie lijkt er een fall van met name Zwartkoppen. Tientallen Zwartkoppen vliegen druk door de struiken en we zien ook Grauwe Vliegenvangers, Boompiepers, Nachtegalen en Balkanbaardgrasmussen. Op de rotsachtige hellingen zoeken we in de schaarse struiken naar onze doelsoort, maar we zien vooral veel Kleine Zwartkoppen. Enkele Aziatische Steenpatrijzen laten zich mooi zien en ook de Cyprustapuit is weer present. Enkel Gijsbert krijgt een flits van een mannetje Cyprusgrasmus te zien, maar die laat zich helaas niet terugvinden. Wel zien we nog een mooie Bruinkeelortolaan.
Op naar de volgende plek dan maar. In de bewuste vallei is het druk met vogels en zien we onder andere een Noordse Nachtegaal, Fluiter én een bijzonder uitziende melanistische Kleine Zwartkop.
Gelukkig lukt het hier wél om de Cyprusgrasmus te vinden. Een mannetje laat zich mooi bekijken in de vallei, al is hij erg vliegerig en lijkt hij met voer in de snavel in de weer.
De helft van de groep blijft de Cyprusgrasmus volgen en ziet uiteindelijk twee mannetjes en een vrouwtje van deze endemische broedvogel. De andere helft van de groep is op één van de kliffen gaan staan met mooi uitzicht over zee. Het scannen van de zee blijft niet zonder resultaat, want verschillende Scopoli’s Pijlstormvogels komen op mooie afstand langsvliegen, langzaam keilend over de rustige zee. Na verschillende van deze grote bruine pijlstormvogels gezien te hebben, komen er twee kleinere pijlstormvogels met een zwarte rug en duidelijk snellere vleugelslag in beeld. Twee Yelkouanpijlstormvogels! Zo loopt de soortenlijst zelfs na vijf dagen nog snel op.

Cyprusgrasmus ©Gijsbert Twigt
We rijden door naar Paphos en lunchen aan het strand, waar we zowel een IJsvogel als Steenloper zien. In de middag staat Paphos Argeolocial Site op het programma. Een oud ruïnecomplex van de van de oude Griekse en Romeinse stad die hier ooit lag. Onze aandacht gaat echter vooral naar de vogels die tussen de oude stenen rondlopen. Zo vinden we in een grote groep Gele Kwikstaarten verschillende Roodkeelpiepers die zich nu eindelijk eens mooi laten bekijken. De Gele Kwikstaarten zelf zijn ook interessant, want we kunnen aan de hand van de koppatronen verschillende ondersoorten herkennen zoals Balkankwikstaart, Russische Gele Kwikstaart en Roemeense Gele Kwikstaart. Daarnaast foerageren er verschillende Tapuiten, Izabeltapuiten, Cyprustapuiten en Oostelijke Blonde Tapuiten.
Een mannetje Rüppels Grasmus laat zich waanzinnig mooi in een struik bekijken op enkele meters afstand. De vogels hier trekken zich weinig aan van de vele bezoekers en zijn druk bezig met het vangen van insecten. In de struiken vinden we ook drie Bonte Vliegenvangers én een vrouwtje Balkanvliegenvanger. Daarmee hebben we alle drie de zwart/witte vliegenvangersoorten gezien.
Indrukwekkend is een groep van ruim 800 Zwarte Ibissen die in 3 lange linten over ons heen komt vliegen op doortrek naar het noorden. Het wordt maar weer eens duidelijk dat Cyprus de perfecte plek is om de vogeltrek waar te nemen!

Izabeltapuit ©Lars Buckx
Met alle doelsoorten in ‘the pocket’ kunnen we vandaag rustig om 08:00 ontbijten. Al blijkt maar weer eens hoe fanatiek de groep is en staan de meeste deelnemers al in de vroege ochtend klaar om de poeltjes te checken. Dit keer vormt een jagend mannetje Grauwe Kiekendief het hoogtepunt van de ochtendexcursie.
Na het ontbijt hebben we opnieuw het Britse schiereiland Akrotiri op het programma staan. Lekker dicht bij huis en een goede plek om te zien of er verse aankomst vanuit Afrika is. Dat blijkt het geval, want de bosjes rond de Agios Georgias Chapel zitten vol met vogels. We zien Grasmussen, Balkanbaardgrasmussen, Gekraagde Roodstaarten, Nachtegalen, Braamsluipers, Grauwe Vliegenvangers, Bonte Vliegenvangers, Withalsvliegenvangers én een mooie groep van wel 12 Bijeneters! Tussen de vele vogels ontdekken we ook een soort die nog hoog op de wensenlijst staat: een Draaihals! Met wat geduld laat de vogel zich ook nog eens waanzinnig mooi bekijken en fotograferen. Een erg fijne waarneming!
Vervolgens lopen we naar het strand in de hoop op een Woestijnplevier of nieuwe meeuwensoorten. Die vinden we niet, want er lopen enkel Strandplevieren en er vliegen enkele Baltische Mantelmeeuwen en Geelpootmeeuwen over. Leuk is wel een Kwartel die uit één van de struikjes aan zee opvliegt en over het strand verder vliegt. Verse aankomst!

Draaihals en Bijeneters ©Lars Buckx
In de middag bezoeken we weer de Bishop Pool, in de hoop dat hier ook veel zangvogels zitten. Dat blijkt inderdaad het geval en we zien veel vliegenvangers, Balkanbergfluiters, Fluiters én een Bosrietzanger als nieuwe soort voor de triplist. Daarnaast ontdekken we een mooi vrouwtje Maskerklauwier die zich van dichtbij laat bewonderen. Terwijl de meeste deelnemers van de vele zangvogels aan het genieten zijn, wordt het meertje zelf ook goed in de gaten gehouden door enkele deelnemers en blijken daar vijf Kwakken in te vallen. Die hadden we ook nog niet! Daarnaast zwemmen er verschillende Witoogeenden rond en zien we opnieuw een Klein Waterhoen.

Maskerklauwier © Lars Buckx
De laatste ochtend is alweer aangebroken. Voor de fanatiekelingen begint de dag weer bij de poeltjes vlakbij de accommodatie. Ondanks de intensieve reis zijn elf van de twaalf deelnemers present voor deze laatste ochtendexcursie. Het is nu de vijfde ochtend dat we deze poeltjes bezoeken, maar toch is het beeld elke dag weer anders. We zien al snel verschillende Gele Kwikstaarten, waaronder mooie Balkankwikstaarten, terwijl over ons heen Boompiepers, Duinpiepers en Roodkeelpiepers vliegen. De gebruikelijke Izabeltapuit en Roodkopklauwieren laten zich zien en ook twee mannetjes Kleine Torenvalk blijken nog aanwezig. Er is ook nieuwe aankomst, want in de top van een struik zit een prachtige Arendbuizerd! Sommige mensen hadden de soort gemist tijdens de eerste dagen, dus dit is een fijne inhaler! Dat er vandaag weer trek is wordt ook wel duidelijk aan de vele overvliegende zwaluwen, enkele Zwarte Ibissen en Lepelaars.
Het is bijna tijd om naar het ontbijt te gaan, maar op afstand ontdekken we twee bijeneters op een elektriciteitsdraad. De vogels zitten op grote afstand en met vol tegenlicht, maar door de telescoop valt de lange staart op. Dit moeten Groene Bijeneters zijn!
Een blik op Google Maps leert ons dat er in de buurt van de plek waar de Groene Bijeneters zitten een weg loopt. We besluiten snel terug te lopen naar de busjes en een poging te doen om dichter bij de bijeneters te komen. Dat blijkt een zeer goede keus, want de bijeneters zitten langs de weg en we kunnen ze goed benaderen. Van een afstandje bekijken we hoe de vogels af en toen een jachtvlucht boven de velden maken en met een libel of vlinder als prooi weer terugkeren op de elektriciteitskabel. Ze maken er een prachtige show van! Zeker voor de fotografen is het een feestje, want de Groene Bijeneters zijn totaal niet schuw en laten zich goed benaderen. Een geweldige waarneming van deze prachtige vogelsoort!

Groene Bijeneter ©Lars Buckx
De vogels worden doorgeven in de zeldzaamhedenappgroep van Cyprus en terwijl we voldaan teruglopen naar de busjes arriveren ook de eerste twitchers. Na deze waarneming smaakt het ontbijt extra lekker! We pakken de spullen, nemen afscheid van onze twee hosts van de accommodatie en gaan op pad voor onze laatste dag vogelen op Cyprus. Onze vlucht gaat pas in de avond, dus we hebben alle tijd om nog wat laatste soorten te scoren!
Onze eerste stop is langs de zuidkust, vlakbij de plek waar we eerder deze week de Cyprusgrasmus zagen. Het doel dit keer is echter de Eleonora’s Valk. Het is nog vrij vroeg in het jaar voor deze roofvogel, maar gisteren waren er enkele meldingen van deze soort langs de kust. Meteen bij aankomst wordt er al een wegvliegende Eleonora’s Valk gezien en iets later kunnen we door de telescoop drie van deze slanke valken bekijken terwijl ze een vliegshow boven de Middellandse Zee geven. Er komen ook enkele Kortteenleeuweriken langsvliegen, die blijken te zijn opgejaagd door een Arendbuizerd die zich mooi laat bekijken. Hoog in de lucht trekt ook een groepje Goudplevieren over, een nieuwe soort voor de triplijst. Ondanks de al lange lijst, scoren we dus toch nog twee nieuwe soorten tijdens deze stop!
De volgende stop zijn de poeltjes bij Ayia Varvara, waar de Steenuil al op ons zit te wachten. Grote Karekieten en Grauwe Gorzen laten zich horen, terwijl een mannetje Klein Waterhoen nog een mooie show langs de waterkant geeft. We zien verschillende Arendbuizerds in de lucht en een groepje van 19 Bijeneters komt overvliegen.
Het is tijd voor lunch en terwijl we onze broodjes eten blijven we natuurlijk de lucht in de gaten houden. De zwaluwen zijn nog steeds op trek en we zien ook enkele fraaie Alpengierzwaluwen langsvliegen.

Steenuil (ssp. lilith) ©Lars Buckx
We hebben nog een paar uur te gaan op dit vogelrijke eiland en rijden naar het Narita Park waar we eerder deze week Scharrelaars zagen. Het duurt niet lang voor we opnieuw drie Scharrelaars in beeld hebben, al is het vooral vliegend en op vrij grote afstand. Langs de weg zien we ook zowel Bonte Tapuiten als Cyprustapuiten en we scoren opnieuw een nieuwe soort voor de triplijst: een gewone Koekoek komt langs de auto vliegen en gaat verderop in een boom zitten. Vogelsoort nummer 164 deze week en daarmee ook de laatste toevoeging aan de lange soortenlijst!
Onze allerlaatste stop is bij Timi Beach, de plek waar we aan het begin van de week een Woestijnvink zagen. Helaas bleek die niet meer aanwezig, maar we konden ons prima vermaken met Grielen. Naast een groepje van drie Grielen op de akker, zagen we in het grasveld ook twee Grielen met twee jongen. Wat een schattige pluizenbolletjes!
Op de akkers zien we opnieuw gewone Tapuiten, Izabeltapuiten, Cyprustapuiten en Oostelijke Blonde Tapuiten. Daarnaast foerageert er een vliegenvanger op de akker die bij een goede blik door de telescoop vrij grijzig blijkt, met een grote handpenvlek en veel wit in de staart: een Balkanvliegenvanger!

Balkanvliegenvanger ©Lars Buckx
De vogelreis zit erop en we sluiten de reis af bij een strandtent op Timi Beach met een lekkere laatste maaltijd. Maar zelfs tijdens deze laatste maaltijd blijven de verrekijkers paraat en wordt er af en toe een scan over zee gedaan. Zowel een Scopoli’s Pijlstormvogel als een Yelkouanpijlstormvogel komen hier langsvliegen.
Met 164 vogelsoorten, prachtige ervaringen en veel mooie herinneringen op zak vliegen we terug naar Amsterdam. Het was een heerlijke reis!
1. Groene Bijeneter
2. Cyprusdwergooruil
3. Draaihals
4. Maskerklauwier
5. Eleonora’s Valk
Berkijk alle foto's van deze reis in onze fotogallerij: foto.dagjeindenatuur.nl/cyprusapril2026
Volgend jaar mee naar Cyprus? Bekijk deze reis: www.dagjeindenatuur.nl/voorjaarstrek-op-cyprus



